392 Erlingur VE 295



Fyrsti báturinn sem ég var munstraður á var Erlingur VE 295, 22 tonna Dansksmíðaður þarna hófst minn ferill til sjós og var ég skráður háseti í febrúar árið 1974 og var ég þarna um vertíðina og svo hluta sumars á humrinum. Þetta var sannkölluð ættarfleyta enda byjuðu flestir af ættini minni þarna um borð,  afi gamli  Labbi á Horninu (Tryggvi Gunnarsson ) var eigandi bátsins og vélstjóri.
.............................................................................................................................................

 Ingólfur VE 216



Næsti bátur var Ingólfur VE 216. 50 tonna Svíþjóðarbátur og var ég þar um borð vertíðina 1975 á trolli var skráður háseti  og var skólaður vel til þarna um borð hjá Sigurði Ólafsyni skipstjóra og útgerðarmanni bátsins Siggi þótti nú ekki góður við unga peyja sem voru að byrja til sjós og þarna um borð var mér sagt að ég yrði aldrei sjómaður en annað kom nú á daginn, ég var fljótur í land um vorið og sást ekki meir.
............................................................................................................................................. 

Danski Pétur VE 423



Næst var það Danski Pétur VE 423 þar var ég um sumarið 1975 á trolli og var skráður háseti  þarna kyntist maður fyrst klefum borðsal og þægindum sem ekki var til staðar á gömlu eikarbátunum með lúkkar og heitt vatn á eldavélini í risastórum potti  gufan frá vatspottinum í bland við slagvatnsfíluna myndaði sérstaka stemmingu  á gömlu bátunum svo sérstaka að ég var ekki hættur við þessa gömlu vildi greinilega meira. en að líkja þessu saman að þá var veran um borð í Danska Pétri eins og á klassa hóteli svo mikill var munurinn.
.............................................................................................................................................

Kópur VE 11 

 

Næst var það Kópur VE 11 þar var ég háseti haustið 1975 og var róið með þorskanet þarna kyntist maður netaveiðum í fyrsta skipti á þessum árum þekktust ekki blíateinar og því siður flotateinn minnir að það hafi verið 12 grjót á hverju neti og nóg að gera að kasta þeim út á lögnini það var flott að vera hjá Villa heitnum Fisher mjög flottur kall og eftirminnilegur en hann lést langt fyrir aldur fram, en aftur að Kóp ekki fær blessaður Kópurinn háa einkun hjá mér sem sjóbátur var ekki góður á lensi stakk sér rosalega í ölduna á mótstími enda þunnur á framendan báturinn var upphaflega Sænsk blaðra en þarna var búið að lengja hann og seja á hann nýjan framenda sem var einfaldlega of þunnur og nóg var flotið í blöðruni að aftan.

.............................................................................................................................................

Gunnhildur GK 246



Vertíðina 1976 var ég II vélstjóri á Gunnhildi GK 246 smíðuðum á Ísafirði árið 1957 og var mældur 59 tonn vertíðina 1976 var báturinn gerður út á línu frá Grindavík og fiskaði Ásgeir Sölvason skipstjóri heilan helling á línuna enda Vestfirðingur og þaulvanur línuveiðum við rérum með 45 bala á dag þetta var erfið vertíð veðurfarslega séð og var oft komið vittlaust veður  þegar við vorum að draga síðustu balana Gunnhildur var alveg ágætis bátur en henni var breitt töluvert mikið síðar en hún fórst sem Bergþór KE 5  árið 1988 og með honum tveir menn en þrír menn björguðust
.............................................................................................................................................

Brúarfoss ( 2 )



Ég var skráður háseti á Brúarfossi um haustið 1976 og einig um veturinn 1977 það var svolítill munur á að vera á Gunnhildi GK og honum Brúarfossi en hann var smíðaður í Danmörku árið 1960 og mældist hann 2339 tonn og á honum var 32 manna áhöfn þar af þrjár þernur ég náði tvítugs afmæli mínu þarna um borð,siglt var á Ameríku og var gaman að koma þangað. Eg hætti í maí 1977 og þar með lauk farmensku minni allavega fram á þennan dag.
.............................................................................................................................................

Gunnar Jónsson VE 555



Um sumarið 1977 var ég háseti á Gunnari Jónssyni VE 555 og vorum við á trolli báturinn var útbúinn með  síðutog og var þetta það næsta sem ég komst síðutogara var bobbingalengjan löng og þung og allir bobingar á þessum árum úr stáli báturinn var lengdur A Þýskur með 1000 hesta Bronz aðalvél um haustið fór ég svo í Vélskólann.
.............................................................................................................................................

Klakkur VE 103



Haustið 1979 var ég skráður III véstjóri á Klakk VE 103 en þá var með togarann Siggi Vídó og stýrimaður var Eiríkur Hestur en hann er bróðir þess grafíska Tóa Vídó vinar míns.það hafði liðið nokkur tími frá því ég var á sjó síðast hafði verið í Vélskólanum og vann síðan í gúanóinu Five vertíðina 1979. en þarna byrjaði sjómenskan sem hefur verið óslitin síðan, ég hafði alla tið barist við sjóveiki og hélt hún ætlaði bara aldrei að enda en ég vandist henni bara og hélt þetta ætti bara að vera svona. enn þann dag í dag finn ég fyrir blessaðari sjóveikini ef við erum búnir að stoppa svoldin tíma og förum út í skælingi eða brælu.
.............................................................................................................................................


Danski Pétur VE 423



Í byrjun janúar árið 1980 var ég ráðinn Yfirvélstjóri á Danska Pétur VE 423  þarna var ég fram að áramótum 80-81en þetta var frumraun mín sem yfirvélstjóri, Þegar ég byrjaði vorum við með bátinn upp á Akranesi þar sem aðalvélin var öll tekin upp og skveruð einig togspilið,við byrjuðum á netum um miðjan febrúar og fórum svo á troll um sumarið en á þessum árum var Danskurinn búinn síðutogi um haustið fórum við svo á blessuð reknetin og er þessi mynd tekin þá. Sá gamli Malli heitinn á Júlíu hugsaði alla tíð sérstaklega vel um bátinn og var hann alltaf í topp standi, sonur hans Jóel Andersen var skipstjóri á bátnum
...............................................................................................................................................

Heimaey VE 1

Um áramótinn 1980 -1981 var ég ráðinn II vélstjori á Heimaey VE 1 en báturinn var þá ný keptur til eyja enn hafði fram að því heitið Náttfari.Þarna lenti ég í mínu fyrsta sjóslysi þegar við rákum upp í Þykkvabæjarfjöru í snarbrjáluðu veðri sem gekk yfir landið við vorum vélarvana með  netatrossu í skrúfuni þarna misstum við tvo unga drengi í hafið rétt 20 ára gamla og minningin um þetta þegar Heimaey var að berjast í gegnum brimgarðinn skelfileg og vonandi að það verði aldrei upplifað aftur. Ég var á strandstað um borð í bátnum allan tímann og var um borð þegar Goðinn dró okkur á flot aftur mánuði seinna ég var yfirvélstjóri þarna eftir að við byrjuðum aftur á netunum en sá sem var yfirvélstjóri slasaðist  það mikið í strandinu að vertíðin var búin hjá honum..Við fórum með bátinn upp á Akranes eftir vertíð þar var gert við skemdirnar sem urðu á Heimaey VE 1 í strandinu um haustið fórum við svo á loðnuveiðar og hef ég ekki farið á loðnu síðan ég hætti snögglega þarna um borð í desember og það ekki í góðu.

...............................................................................................................................................

Breki VE 61

Ég var á Breka VE 61 það sem eftir lifði árs 1981 eða í desember og var skráður háseti þetta var sennilega síðasta skiftið sem ég réri sem háseti það var vel fiskað á Breka og klikkaði ekki túr á honum.

..............................................................................................................................................................................................

Dala Rafn VE 508




Um áramótinn 1981 - 1982 var ég ráðinn Yfirvélstjóri á Dala Rafn VE 508 150 tonna Akureyrarsmíði ,þarna átti ég efir að vera næstu árin í góðu yfirlæti flott kram og hugsaði ég um 12 cylindra Caterpillar vélina eins og ég ætti hana sjálfur, vélarúmmið var eitt mitt helsta áhugamál og stanslaust verið að þrífa mála og bletta ef það komu rispur ég gekk svo langt að pallarnir voru póleraðir og voru þeir flottir svoleiðis. Dala Rafn þótti mér vera flottur bátur og frábært kram í honum og gott að hugsa um það.
Við rérum með margar gerðir veiðarfæra og var oft skift um veiðiskap báturinn var búinn línubeitningarvél sem var nú ekki í miklu uppáhaldi hjá mér.
Við byrjuðum á Línuni og svo var farið á netin í febrúarlok og róið með þau fram að 15 maí þá var skift yfir á fiskitroll og verið á því fram á haustið þá var það síldarnót og síldarkvótinn kláraður síðan aftur á línuna  fram í febrúar eitt árið vorum við á spærlingstrolli og fiskuðum í gúanó.
Það var fínt að róa með honum Rabba á Dala Rafni altaf kátur og fínn kall ekki skemmdi nú fyrir að stýrimaður og afleisingaskipstjóri var Gísli Garðarsson sem sérstaklega gott var að róa með Gísli er í dag skipstjóri á Kap VE 4.
Um sumarið 1984  fór ég að hugsa mér til hreifings og langaði á trollbát sem stundaði troll allt árið það voru nokkrir vinir mínir á trollurum og gerðu það gott og þénuðu vel svo það varð úr að ég sagði upp og hætti um þjóðhátíðina 1984 með smá sökknuði góður bátur og góð útgerð en svona er lífið stundum skrítið.

.............................................................................................................................................................................................